Verdriet

  • Openbaar zijn ze niet

    Print

    Ik wil het niet weten
    Niet horen
    Ik wil het verdringen

    Ik wil niet janken
    Niet denken aan verdriet
    Ik verzuip mijn emoties
    Openbaar zijn ze niet

    Ze moeten eruit
    Zoeken hun vernietigende weg
    Duwen me onder
    Omwentelen me in zwartgalligheid

    Toch val ik ze aan
    Hoofd eerst
    Ze sterven pennend
    Weg uit m’n systeem

     

     

    RG

  • Schrei maar

    Print

    We weten wel beter

    Maar huil jij maar

    Laat je maar gaan

     

    Geen tijd voor

    Geen verdriet hier

    Geen opgehoopte waanzin

     

    Jank ze

    Huil

    Proest en schreeuw

     

    Ik snap je wel

    Voel het ook

    Maar kan niet

     

    Schrei voor mij

    Ween mijn tranen

    Mijn hart doet wel stilletjes mee

     

    RG

     

     

  • Trots is onmacht

    Print

     Trots is onmacht

     

    En onmacht brengt razernij

    Geilheid barst uit

    Kapotmakerij in het echt

     

    Dood en moord gewoon

    Dagdagelijks

    Het achterlijk gejank

    Gewoon

     

    Tijd raast door

    Dood, zwart, stervend

    Alles

    En helemaal niets

     

     

    RG

  • Hang niet het slachtoffer uit

    Print

    Ik zie je
    Ik weet het
    Zal haar wel helpen

    Alles komt goed
    Ik beloof het

    Ach laat me
    Doe mijn best man

    Ja, ja morgen praat...
    Nee echt morgen spreek...
    Serieus vergeet het niet!

    Natuurlijk heb je...
    Ik zweer morgen
    Ach hang niet het slachtoffer uit

    RG

    Zilver - Barbertje - detail2.jpg

    In samenwerking met Marc Adons
    www.adons.be
    kunstwerken.skynetblogs.be
    Tentoonstelling => http://static.skynetblogs.be/album/166333/creations/1311395411.jpg

  • Bompa

    Print

    Ik zag een filmpje, het was reclame. Een postbode stuurde een brief, van een klein jongetje, aan een touwtje naar de hemel. Het is zo lang geleden, en nu sturen we het per mail, naar iedereen, zodat iedereen het verder kan sturen.

    Ik ben ouder nu, getrouwd, gelukkig! Overgelukkig en bang! Bang om dit alles te verliezen.

    Altijd kwam ik naar je toe, als ik bang was. Je hebt (had) zo’n rustgevende stem, zo’n wijze raad.  Alles is zo vergankelijk zie je. Ik wil zo graag zo veel, maar vooral dat mensen rond mij gelukkig zijn. Ik weet niet of je het merkte toen, maar wat was iedereen rond jou gelukkig! Zelfs als ze ongelukkig waren!

    Misschien kan je me vertellen hoe het bij jou is, hoe het ginder is? Misschien brengt dat wat rust?

    Ik vraag me af of jij ook altijd zo moest hollen, achter je geluk aan, achter het geluk van anderen. Vond je de druk soms niet te zwaar? Wat deed je dan? Had ik het je toen maar gevraagd, daar op het terras, schuilend voor de veel te warme” juli zon”. Eén werden er twee, twee en meerderen. Betalen, dat mocht ik niet! Niet voor de drank en al helemaal niet voor je goede raad.

    Maar ik beloof je, als ik langst kom, dan zal je fier kunnen zijn!

     

    En de volgende, de volgende betaal ik. Enkel de drank dan!

     

    Je kleinzoon

     

    RG

     

  • Verdronken in liefde

    Print

    Mijn schip vergaat

    Mijn ziel verdrinkt

    Zwarte golven verdriet

     

    Geen touw in het donker

    Geen boei te leen

    Mijn hart zinkt als een anker

     

    Zee vol liefde

    Verzuip me zacht

    Sleur me mee

     

    Water voorbij de lippen

    Zout proeft wrang

    Nooit kom ik dit te boven!

     

    RG